UITdePERS:
… Niet dat Diepvlees een doorsnee-opera is. Integendeel: de hoofdrolspeler, Marien Jongewaard, is een zingende acteur. Hij wordt terzijde gestaan door twee harpistes en drie zangers, die uitsluitend in microfoons zingen en intussen bandrecorders bedienen, waarmee saxorkesten, kraakgeluiden en gemanipuleerde klanken ten gehore worden gebracht.
… het keurslijf van de muziek, waarmee het acteursgeweld van Jongewaard op even afwisselende als slimme manier in toom wordt gehouden.
… leidt de combinatie van woord, zang, en spel tot een voorstelling die, hoe absurdistisch en grotesk ook, wordt gedragen door de macht van de muziek – en die zich, zonder dat de lat laag komt te liggen, onderscheidt door een aangenaam gebrek aan pretentie.
© Frits van der Waa 2009


‘De Dood Van Poppaea’, een opera van Huba de Graaff, Erik-Ward Geerlings, Bart Visser. met Caroline Cartens en Hans Dagelet
Rotterdams Philharmonisch Orkest, Orkest De Volharding en solisten (opnames).

…Makers Poppaeas dood hebben iets bijzonders in de vingers.
Dit bijzondere muziekproject is even origineel, complex als zorgvuldig uitgevoerd. Alles klinkt om door een ringetje te halen. (Hans van Dam AD 20-11-2006)

…Met creatief en speels vernuft – een voorstelling die van A tot Z verzorgd is, en waarin de technische aspecten (luidsprekers, videoschermen en tekstprojectie) naadloos in de verhaallijn opgaan.
In deze opera vormen de luidsprekers geen personages, maar eerder een soort koor: vier monden die gedachten reflecteren en soms als ‘alter ego’ vragen oproepen. Nee, de mooie symfonische muziek bij ‘De dood van Poppaea’ is niet alleen zoetelijk, maar ook heftig en veelvormig. (Kees Arntzen – Trouw 30-5-2007)

…De dood van Poppaea, waarin décor, projecties, zang en klank een ondeelbaar geheel vormen. …de grenzen tussen electronische en orkestrale klanken zijn hier even poreus als die tussen taal en toon, en tussen levende of geprojecteerde monden.
In het bestek van zeventig strak georganiseerde minuten tonen De Graaf en Geerlings hoe alles, of het nu gaat om de hele wereld of een zwangere buik, tot een speelbal van willekeur en machtswellust kan worden.
(Karin Veraert, Frits van der Waa – Volkskrant 4-12-2006)

‘Lautsprecher Arnolt’
Sterke verhalen in schurende opera over luidsprekers
…Dat houdt onder meer in dat Jongewaards tegenspelers gestalte krijgen in de vorm van luidsprekers (ontworpen door Bart Visser). En ook dat daar al snel niets vreemds meer aan is. Wufte juffers van luidsprekers kirren de jonge Arnolt aan, Bertolt Brecht is een dunne bibberaar en Arnolts geliefde Olga bestaat uit twee mooie rondingen; het blije liefdesdansje dat Jongewaard met haar uitvoert, behoort tot een van de ontroerendste scenes van de voorstelling. (…)
Sterke verhalen, spannende muziek en niet in de laatste plaats, de meeslepende performance van Marien Jongewaard maken dit originele, kleine muziekproject absoluut de moeite waard.
Karin Veraert - Volkskrant


Creatieve ‘Arnolt’
Aan het groeiende woud van verkenningen op het gebied van multimedia-muziektheater heeft Huba de Graaff een interessant boompje toegevoegd. Samen met tekstschrijver en regisseur Erik-Ward Geerlings maakte zij voor het Productiehuis Rotterdam de ‘luidsprekeropera’ ‘Lautsprecher Arnolt’ die een geslaagde première beleefde in de Rotterdamse Schouwburg.
Marien Jongewaard is in de voorstelling omringd door luidsprekers die hij over het toneel heen en weer sleept. Een deel van de luidprekers is door Bart Visser als bewegende installaties vormgegeven. Zij worden bezield tot menselijke personages en in die rol vertolken ze de andere karakters van het verhaal. Dat werkt wonderbaarlijk goed.
(...)
Het speelse element houdt niet op bij de ruimtelijke vormgeving van het geluid en het heftig fysieke gesleep met alle spullen van Jongewaard, dat vanuit dramatisch oogpunt het alles en iedereen manipulerende karakter van het personage Arnold Bronner fraai onderstreept. Zeker zo geestig en creatief is de collage van teksten, sfeergeluiden en muziek die De Graaff componeerde.
De verhalende kwaliteit van haar op tape gezette mix is sterk en effectief als in een ouderwetse opera. De Graaff maakt bovendien heel prettig onbekommerd filmische muziek die varieert van een passend Weens klinkend honkytonk-pianomotiefje tot op jaren-zeventig-popmuziek geïnspireerde, vervormde gitaarfragmenten. Die muziek vormt een goed in elkaar stekend geheel met uit film en hoorspel bekende effectgeluiden. Soms is dat atmosferisch ‘normaal’ geluid, soms is dat fors het drama onderstrepende heftige elektronica inclusief gesamplede beats. Het is bovendien allemaal perfect van timing, fijn afwisselend, beknopt binnen een overkoepelende spanningsboog, en prettig direct popmuzikaal op een manier die het drama op het toneel van een extra dimensie voorziet.
Roeland Hazendonk –De Telegraaf - 26 maart 2004

..."opnieuw gelukt een vloeiende compositie van sfeergeluiden, muziek, zang, tekst en beeld te creˆ´ren. Het ene moment schurend, dan weer grillig en het volgende moment harmonieus, maar altijd volledig kloppend met elkaar. Een hele nieuwe vorm van theater die zowel verrast als fascineert, met veel liefde en oog voor detail in elkaar gezet en inhoudellijk ook nog eens interessant. ...Jongewaard levert fysiek een ware krachtmeting,..., ook Jan Elbertse is op zijn plaats als uitgekookte bedrijfsmedewerker,... Job Hubatka een sterke vocale bijdrage levert. ...

Want DIEPVLEES is zo'n productie die gezien moet worden. Een geraffineerde voorstelling die van de eerste tot de laaste minuut boeit. Chapeau!"
(E.Kl. - De Telegraaf 25-5-2009)

Erik-Ward Geerlings – schrijver, regisseur
Bart Visser – conceptdenker, video, beeld, regisseur
Huba de Graaff – componist
Monica van Steen - zakelijk leider