Erik-Ward Geerlings kwam ter wereld op de oudejaarsdag van 1963. Van zijn ouders kreeg hij - onder veel meer - zijn eerste toneel- en improvisatielessen. De middelbare school verliet hij voortijdig omdat hij theater wilde maken. Hij deed daarna ervaring op als acteur, regisseur en producent van een veelheid aan kleinschalige theaterprojecten. Onderwijl studeerde hij Wijsbegeerte aan de Erasmus Universiteit, een studie die hij niet voltooide om zich geheel aan het theater te kunnen wijden. Hij regisseerde eigen en andermans stukken bij diverse werkplaatsen (o.a. FACT) en de K.V.S. (Brussel). Meer en meer beperkte hij zich tot de toneelschrijverij. Zo schreef hij tot op heden twintig toneelstukken, de meeste in opdracht van theatergezelschappen of productiekernen (w.o. Onafhankelijk Toneel, Rotterdamse Schouwburg, Els inc., Koninklijke Vlaamse Schouwburg, Huis van Bourgondië, Zuidelijk Toneel Hollandia).

Geerlings neemt een geheel eigen positie in de Nederlandse theaterwereld in. In tegenstelling tot veel van zijn collega's hanteert hij een zeer bloemrijk, poëtisch taalgebruik. De personages spreken in gedragen volzinnen, met barokke woordspelingen en mythische vergelijkingen. Zijn succesvolle toneelstuk Heden toekomstmuziek is vrijwel geheel in ritmische verzen geschreven, hoofdpersoon Wagner spreekt zelfs grotendeels in rijm. Toch is zijn werk zeer toegankelijk; de motieven van de personages zijn helder uitgewerkt en hun karakters hedendaags en zeer menselijk, zelfs als het gaat om goden of mythische figuren zoals in Het gulden vlies. De taal is dan een middel om aan de heerszucht, ijdelheid, lust en andere driften cachet en een theatrale pendant te geven. De personages zijn zich hiervan bewust, zoals blijkt uit de verzuchting van Cosima Wagner in Heden toekomstmuziek: 'Je irriteert me mateloos met dat gerijm'. Geerlings laat in zijn stukken zien een erudiete en belezen schrijver te zijn met veel gevoel voor drama, humor en vooral voor taal.