Het klank- en lichtspel DUISTER DUURSTEDE is in meerdere opzichten retrospectief: het biedt een terugblik op zowel de 15e eeuwse geschiedenis van het kasteel als op de geschiedenis van het 'son et lumière' zoals dat in 1958 door de toenmalige burgemeester Kentie werd gerealiseerd.

Het speelt zich af in 1959 - of liever gezegd - in een herinnering aan een zomeravond van dat jaar. In deze herinnering vertelt de burgemeesterdochter - inmiddels op leeftijd - hoe zij haar vader assisteerde bij de uitvoering van het klank- en lichtspel. Op een avond droomt ze daarbij weg en komt ze - als een Alice in Wonderland - terecht in een veel oudere geschiedenis van het kasteel. Ze belandt in het jaar 1470 waar ze getuige is van de foltering van Gijsbrecht van Bredero door zijn aartsrivaal David van Bourgondië.

In haar herinnering - die uiteraard fictief is - loopt de fantasie al snel weg met de feiten. Als een ongewenst verlangen de kop op steekt distantieert de vertelster zich van haar memorie. Maar het jonge meisje dat ze ooit was - in haar herinnering - laat zich de liefde niet zomaar ontnemen.

Ook in de muzikale compositie gaat componiste Huba de Graaff terug in de tijd - de muziek die aanvankelijk 'gewoon' klinkt ondergaat eveneens een tijdstunnel- metamorfose en klinkt vervolgens achterstevoren.

Op initiatief van, geproduceerd door en opgedragen aan Wernard Zilver.

(1959-2009)